Katarzyna Ambrozik

Pracuję w zawodzie przez ponad 17 lat (piszę te słowa w 2025 roku). Na przestrzeni tych lat towarzyszyłam w zmianie osobom dorosłym, dzieciom, parom, rodzinom – w różnych kontekstach, m. in. w poradniach psychologiczno-pedagogicznych i w prywatnych gabinetach terapeutycznych.

Wspieram osoby, które zmagają się z:
– skutkami traum relacyjnych z okresu dzieciństwa,
– niskim poczuciem własnej wartości, problemami w nawiązywaniu i podtrzymywaniu bliskich relacji,
– pozabezpiecznymi stylami przywiązania,
– rozregulowanym układem nerwowym, ciągłym wzmożonym napięciem,
– nadmiernym lękiem (atakami paniki, lękiem społecznym, OCD, lękiem przed śmiercią),
– objawami depresyjnymi,
– brakiem poczucia sensu w życiu,
– obniżonym poczuciem sprawczości lub / i wzmożoną potrzebą kontroli,
– ze stratą,
– nadmiarowym wybieraniem takich strategii radzenia sobie jak: dysocjacja, unikanie, podporządkowanie, walka,
– perfekcjonizmem,
– prokrastynacją,
– wyzwaniami w rodzicielstwie,
– zaburzeniami osobowości.

Towarzyszę osobom, które chcą:
– przejść od niby-życia (funkcjonowania w trybie przetrwania) do życia satysfakcjonującego i w kontakcie ze swoimi uczuciami i potrzebami,
– zaopiekować się swoimi zranionymi częściami, a w tym – Wewnętrznym Dzieckiem,
– odkryć swoje wspaniałe zasoby,
– żyć w poczuciu sensu, w zgodzie ze swoimi potrzebami, wartościami i swoim potencjałem,
– zrozumieć, jaki wpływ na ich dorosłe życie mają różne czynniki związane z rodziną pochodzenia oraz z rodziną w ogóle (częstym narzędziem, które wykorzystuję w gabinecie jest genogram),
– pracować nie tylko w gabinecie, ale również między sesjami.

Pracuję w podejściu systemowym, ale staram się mieć otwartą głowę i „pożyczam” techniki pracy, myślenie o problemie i rozwiązaniach z różnych nurtów, pamiętając przede wszystkim o użyteczności moich działań dla konkretnej osoby. Pracując systemowo, często skupiam się nad sensem (funkcją) danego zachowania problemowego, czyli nad tym, jakie problemy rozwiązuje (komplikując przy okazji inne obszary). Uparcie patrzę na osobę, z którą się spotykam w gabinecie przez pryzmat jej zasobów.