Wykształcenie
Jestem psychologiem i dyplomowaną psychoterapeutką. Ukończyłam pięcioletnie studia magisterskie z psychologii na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie oraz czteroletnią Szkołę Psychoterapii w Ośrodku Pomocy i Edukacji Psychologicznej INTRA, rekomendowanym przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne.
Obecnie poszerzam swoje kompetencje na studiach podyplomowych z seksuologii klinicznej na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym. Pozwala mi to pogłębiać rozumienie związku między seksualnością, emocjami, obrazem siebie i bliskimi relacjami.
Doświadczenie zawodowe
Doświadczenie w pomocy psychologicznej i pracy terapeutycznej zdobywałam m.in. w Warszawskim Ośrodku Interwencji Kryzysowej oraz na Oddziale Chorób Afektywnych w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w Warszawie. Pracuję również jako psycholog w szkołach integracyjnych. Ważną częścią mojego rozwoju zawodowego były wolontariaty w Areszcie Śledczym w Lublinie oraz w Fundacji ALPHA, działającej na rzecz osób z zaburzeniami rozwojowymi.
Praca w tych miejscach pozwoliła mi poznawać różne doświadczenia i potrzeby osób szukających wsparcia – zarówno w sytuacjach nagłego kryzysu, jak i w zmaganiu z długotrwałymi trudnościami.
Wspieram osoby, które doświadczają:
– kryzysu i poczucia, że dotychczasowe sposoby radzenia sobie przestały wystarczać,
– trudności w rozpoznawaniu, wyrażaniu i regulowaniu emocji,
– obniżonego nastroju, smutku, utraty motywacji lub trudności w odczuwaniu przyjemności,
– nadmiernego lęku, napięcia i zamartwiania się,
– trudności w budowaniu i podtrzymywaniu bliskich relacji,
– problemów w obszarze seksualności i intymności.
Pracuję także z osobami, które chcą lepiej zrozumieć siebie: swoje reakcje, potrzeby i wybory. Powodem zgłoszenia się na terapię nie musi być wyraźnie określony problem. Może nim być również poczucie zagubienia, powtarzające się trudności w relacjach lub potrzeba przyjrzenia się temu, co utrudnia bardziej satysfakcjonującemu życiu.
Metody pracy
Podstawą mojej pracy jest budowanie bezpiecznej i autentycznej relacji terapeutycznej. Zależy mi, aby osoba, z którą się spotykam, mogła mówić o swoich doświadczeniach bez obawy przed oceną, z poszanowaniem jej granic i gotowości do poruszania poszczególnych tematów.
Każdą osobę traktuję podmiotowo – jako kogoś z własną historią, sposobem przeżywania i potrzebami. Staram się zrozumieć nie tylko samą trudność, ale również to, jak wpływa ona na codzienne życie i co oznacza dla konkretnego człowieka. Cele i sposób pracy dopasowuję do indywidualnych potrzeb.
Szczególną wagę przywiązuję do delikatności w rozmowach o sprawach osobistych, w tym o seksualności i intymności. Nie trzeba od początku umieć wszystkiego nazwać ani wiedzieć, od czego zacząć – możemy stopniowo szukać słów na to, o czym niełatwo jest rozmawiać.
Pracuję zgodnie z Kodeksem Etyczno-Zawodowym Psychologa, dbając o poufność oraz poszanowanie godności i autonomii osoby korzystającej z pomocy.